Powierzchnia: 952 km² - liczba mieszkańców: 119 tys.

Powiat limanowski leży w środkowej części województwa małopolskiego. Graniczy z powiatami o szeroko znanych walorach turystycznych i przyrodniczych: myślenickim, bocheńskim, brzeskim, nowosądeckim i nowotarskim. Na obszarze powiatu limanowskiego znajduje się pasmo Beskidu Wyspowego (Mogielica, 1171 m n.p.m.) oraz północne stoki Gorców (Turbacz, 1311 m n.p.m.). Utworzony w 1999 roku powiat limanowski składa się z 12 gmin, z czego dwie to gminy miejskie: Limanowa i Mszana Dolna, oraz 10 gmin wiejskich: Dobra, Jodłownik, Kamienica, Laskowa, Limanowa, Łukowica, Mszana Dolna, Niedźwiedź, Słopnice i Tymbark. W skład powiatu wchodzi ogółem 171 miejscowości.

Powiat limanowski obejmuje swymi granicami większą część Beskidu Wyspowego i północne stoki Gorców.
Beskid Wyspowy - to grupa górska, ograniczona na zachodzie górnymi odcinkami dolin rzek Skawy i Raby, na wschodzie zaś Doliną Dunajca. Na południu doliny rzek: Mszanki i Kamienicy rozgraniczają Beskid Wyspowy od Gorców, ku północy zaś górzysty krajobraz przechodzi w łagodne sfalowania Pogórza Wielicko - Rożnowskiego. Charakterystyczną cechą Beskidu Wyspowego jest wyrastanie odosobnionych, „wyspowo” wznoszących się szczytów z typowo pogórskiego krajobrazu.
Limanowa stolica powiatu mieści miasto i gminę. Miasto zamieszkuje 15 tys. mieszkańców, gminę 22 tys. Tu mieszczą się siedziby Starostwa Powiatowego, Zespołu Opieki Zdrowotnej, 5 zespołów ponadpodstawowych szkół ogólnokształcąco - zawodowych, Państwowej Szkoły Muzycznej, bibliotek, Limanowskiego Domu Kultury i Muzeum Regionalnego Ziemi Limanowskiej.

TROCHĘ HISTORII

Powiat Limanowski powstał w 1967 r. z połączenia dwóch istniejących wcześniej powiatów „sadowych” limanowskiego
i tym barskiego. Obejmował około 954 km²; w jego granicach znajdowały się tereny geograficzne zaliczani: do Beskidu Wyspowego oraz północne partie Gorców. Teren ten do chwili likwidacji powiatu, czyli do 1975 r. zamieszkiwało około 95 tys. mieszkańców. Za czasów zaboru austriackiego powiat limanowski zyskał sobie sławę „powiatu wzorcowego”. Stało się to za przyczyną Józefa Becka (1867-1931), za czasów II Rzeczypospolitej wiceministra spraw wewnętrznych (ojciec ministra spraw zagranicznych II RP Józefa Becka). Józef Beck (senior) opracował i wprowadził w powiecie limanowskim w czyn idee powiatu samorządowego. Samorząd powiatowy stanowiła Rada Powiatowa składająca się z 26 członków, która ze swego grona wybierała Wydział Powiatowy (Prezes, Wiceprezes, 6 członków i tyleż zastępców). Rada mogła decydować w sprawach zarządzania majątkiem powiatu, ustalania podatków państwowych, zarządzania instytucjami utrzymywanymi z funduszy powiatowych; sprawowała również nadzór nad gminami. Wśród licznych organizacji samorządowych z tego okresu odnotowano: Oddział Krakowskiego Towarzystwa Rolniczego (123 członków), Spółdzielnie Handlową: Kosa”.

Szczególnie zasłynął Powiatowy Zakład Sadowniczy, produkujący materiał szkółkarski odpowiadający warunkom klimatycznym powiatu limanowskiego. Do 1917 roku zakład ten wyprodukował blisko 80 tys. drzewek owocowych głównie jabłoni, z których prawie połowa wyprodukowana była na polach chłopskich powiatu, a reszta w powiatach sąsiednich. Założono również dwie suszarnie owoców w Limanowej i Jodłowniku. Zakłady te pozwalały na zagospodarowanie nadwyżek owocowych i ich handlowe upłynnianie go korzystniejszych cenach w okresie zimowym.

Rada Powiatowa popierała działalność Kółek Rolniczych (w Mordarce k. Limanowej powstało drugie w Galicji Kółko Rolnicze 1882 r.) na niwie krzewienia oświaty i kultury. Szczególne zasługi położył Powiatowy Oddział Towarzystwa Szkoły Ludowej, który założył biblioteki prawie we wszystkich wsiach byłego powiatu limanowskiego. Dość wspomnieć, że tylko w jednym 1900 r. i tylko w mieście Limanowa biblioteka liczyła 2800 woluminów i zanotowała 19.977 wypożyczeń. Stale prenumerowane były trzy czasopisma. W 1888 r. Rada Powiatowa powołała Radę Szkolną (odpowiednik dzisiejszego Inspektoratu Oświaty), która czuwała nad organizacją i utrzymaniem szkół powszechnych (zorganizowano 103 szkoły powszechne).

W okresie międzywojennym skład Rady Powiatowej był podobny do tego jak przed I wojną światowa,. Podobnie zorganizowane były inne powiaty Józef Beck, jako wiceminister Spraw Wewnętrznych powielał wzorzec limanowski. Świadczą o tym liczne jego oficjalne publikacje. Na czele urzędu stał starosta, który był najniższym szczeblem urzędnikiem „państwowym”, któremu podlegało Biuro Związku Samorządowego, składające się z pięciu oddziałów: administracyjnego, skarbowego, technicznego, sanitarnego i rolnego. W sumie, więc biuro powiatowe zatrudniało 14 osób. Specjalną troską objęte zostało szkolnictwo ponadpodstawowe założone zostały Szkoły Dokształcając (zawodowe) w Limanowej i Mszanie Dolnej.

W 1929 roku utworzono słynną Górską Szkołę Rolniczą w Łososinie Górnej zakład mający wielkie zasługi dla rozwoju rolnictwa, ogrodnictwa i hodowli nic tylko na ziemi limanowskiej, ale również w powiatach sąsiednich.

W 1932 r. powołano Komisją Popierania Ruchu Letniskowego, mającą na celu popularyzacją walorów turystyczno - klimatycznych Ziemi Limanowskiej i budowy obiektów sanatoryjno - letniskowych.

Po II wojnie światowej, podobnie jak gdzie indziej - zmieniła się struktura powiatu. Formalnie zachowano jego samorządność, w praktyce było inaczej. Trzeba jednak przyznać, iż władze powiatowe sprawdziły się również i w tym trudnym okresie. Dowiodły o tym: nowe drogi, powołanie szkolnictwa średniego, rozwój szkolnictwa zawodowego, przebudowa bazy szkolnictwa podstawowego. Odnotować należy również aktywizację gospodarczą regionu, aktywizację turystyczno-wypoczynkową.

W latach 70-tych Limanowszczyna stała się w całej Polsce synonimem gospodarności i społecznego udziału mieszkańców w rozwoju swej „małej ojczyzny”.

Obecnie reaktywowany powiat limanowski utrwalając wzorce z przeszłości, patrzy w przyszłość dążąc do dalszego wielofunkcyjnego rozwoju.

Zabytki:

Bazylika Matki Boskiej Bolesnej w Limanowej jest pomnikiem 100-lecia Konstytucji 3-go Maja i dominującym akcentem architektonicznym powiatu. Monumentalność budowli nadaje wysoka, 60 metrowa wieża oraz zastosowanie kamienia jako zewnętrznej wykładziny ścian. W bogato zdobionym wnętrzu m.in. otoczona wielką czcią - gotycka figura Pieta (XIV w.) zwana Matką Boską Limanowską, uroczyście koronowana przez papieża Jana Pawła II oraz zespół monumentalnych witraży.
Zespół Bazyliki i Sanktuarium Matki Boskiej Bolesnej, Bazylika - pomnik 100-lecia Konstytucji 3-go Maja. W monumentalnym ołtarzu głównym, znajduje się figura Matki Boskiej Bolesnej - cudowna Pieta z XIV wieku - ukoronowana dwukrotnie koronami papieskimi przez Karola Wojtyłę, w 1966 roku jako arcybiskupa Metropolitę Krakowskiego, a w 1983 roku jako Papieża Jana Pawła II. Obok sanktuarium znajduje się Mała Kalwaria Limanowska, której częścią centralną jest monumentalny ołtarz. Pod ołtarzem kaplica Grobu Pańskiego i Stacje Drogi Krzyżowej. W krużgankach znajdują się kopie wizerunków Matki Bożej z wielu sanktuariów świata.
Przed Bazyliką ponad 3 m wysokości pomnik papieża Jana Pawła II, obok Bazyliki - kolumnada a na niej zestaw 19 grających dzwonów tzw. carillonów, które co 15 minut wygrywają melodie pieśni maryjnych.
Zespół Cmentarzy Wojennych na wzgórzu Jabłoniec, składający się z dużego cmentarza pamiątki bitwy z 1914 r. oraz rosyjskiego cmentarza żołnierskiego z lat 1943 - 45.
Zabytkowy kościół parafialny w Łososinie Górnej, wzniesiony w XVI w. - drewniany
Muzeum Regionalne Ziemi Limanowskiej - mieszczące się w zabytkowym Dworze Marsów XVII / XIX w. W zbiorach m.in. dokumenty i eksponaty związane z dziejami miasta i regionu oraz etnografią i kulturą ludową.
Kaplica Matki Boskiej Bolesnej - murowana pochodząca z XIX w., którą ocienia potężna, licząca ok. 300 lat lipa - zabytek przyrody.

Gmina Limanowa jest największą jednostką administracyjną w powiecie limanowskim obejmującą obszar 152 km²
i liczącą 22 489 mieszkańców. W skład gminy wchodzi 21 wsi i 23 sołectwa. Ważniejsze miejscowości to: Męcina, Pisarzowa, Pasierbiec, Nowe Rybie, Rupniów.

Warto odwiedzić Sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia w Pasierbcu oraz zabytkowe kościoły w Męcinie, Pisarzowej, Łososinie Górnej.

Gmina Dobra położona jest w centralnej części Beskidu Wyspowego w otoczeniu najwyższych szczytów: Mogielica, Łopień, Ćwilin, Śnieżnica. Gmina składa się z 11 wiosek i liczy 9 tysięcy mieszkańców.

Okolice Skrzydlnej zagospodarowane były już w XII wieku, była to własność rycerskiego rodu Ratołdów. Do nich też w XIV wieku należała Dobra, która w czasach późniejszych stanowiła ośrodek niewielkiego klucza ziemskiego. Jego właścicielem w XVII wieku był Stanisław Małachowski, jeden z twórców Konstytucji 3 Maja.

Na plebani w Dobrej znajduje się filia Muzeum Diecezjalnego w Tarnowie z archiwum rękopisów od XVI wieku i z księgozbiorem z biblią bazylejską z 1578 roku.

Warto wybrać się na Śnieżnicę (wyciąg narciarski) szlakiem niebieskim z Przełęczy Gruszowiec, również szlakiem niebieskim z tej przełęczy na Ćwilin. Polecamy wyprawę na Łopień, szlak zielony, gdzie znajduje się najdłuższa w tych okolicach Jaskinia Zbójnicka (380 m), która jest siedliskiem rzadkiego nietoperza podkowca wielkiego. Z Jurkowa można wybrać się niebieskim szlakiem na Mogielicę lub Ćwilin. A jak już ktoś będzie w Jurkowie niech koniecznie odwiedzi Karczmę ,,Baranówka".

Zabytki:

. drewniany kościół parafialny w Dobrej z 1678 r. z fragmentami polichromii z 1760 r,

. Muzeum Parafialne znajdujące się na plebani, będące filią Muzeum Diecezjalnego w Tarnowie

. drewniano-murowany kościół parafialny w Skrzydlnej z XV/XVI wieku z nagrobkiem fundatora - Prokopa Pieniążka,

. murowany XVIII wieczny dwór w Skrzydlnej na planie prostokąta z czterospadzistym dachem.

Gmina Jodłownik położona jest na północnych obrzeżach Beskidu Wyspowego. Jest to typowa gmina sadowniczo -hodowlana. Już w czasach kultury łużyckiej w pobliżu Szczyrzyca, na górze Grodzisko istniał potężny gród obronny, przejęty przez ludność słowiańską. Za czasów Piastów stanowił silny punkt obrony polskich rubieży, jednak zniszczony został przez Tatarów w XII wieku. W 1234 Teodor z Ruszczy ufundował w Szczyrzycu istniejący do naszych czasów klasztor Cystersów. Klasztor posiada własny browar, w którym ważone jest znakomite piwo. Obok Szczyrzyca w Pogorzanach znajduje się owiany legendami "Diabli Kamień, a tuż przy nim pustelnia.

Polecam wyprawę szlakiem zielonym na Kostrzę lub na Ciecień.

Zabytki:

. zespół klasztorny Cystersów w Szczyrzycu,

. tzw. Diabli Kamień - owiany legendami wielki głaz, u jego podnóża czynna pustelnia,

. zabytkowy, drewniany kościół z XVI wieku w Jodłowniku ,

. drewniany kościół z XVI wieku w Szyku

Kamienica, lokowana w 1297 roku, przez kilka wieków należała do sióstr ze Starego Sącza, a w wieku XIX właścicielem tych ziem został pan Maksymilian Marszałkowicz, który wybudował tu między innymi tartaki i papiernie, a w Szczawie hutę żelaza.

Pan Marszałkowicz w Kamienicy pozostawił również wspaniały pałac w stylu empire, murowany, z głównym korpusem parterowym i piętrowymi skrzydłami po bokach, połączonych ze sobą od frontu klasycystyczną kolumnadą. Do pałacu przylega piękny park pochodzący z początku XIX wieku w całości uznany za zabytek przyrody, gdzie rosną rzadko spotykane drzewa.

Szczawa jest uroczo położoną wsią w niewielkiej, osłoniętej od wiatrów kotlince górskiej, w otoczeniu szczytów Beskidu Wyspowego i Gorców. Znajdują się tu silne źródła mineralne alkaliczno - słono - siarkowe i żelaziste, które dorównują swoim bogactwem składników wodą ze sławnych europejskich kurortów. W zimie w Szczawie można pojeździć na nartach, funkcjonuje tu bowiem wyciąg narciarski.

Rejon Szczawy był terenem działania 1 Pułku Strzelców Podhalańskich AK i tu znajduje się Izba Pamięci poświęcona tej formacji.

Gmina Kamienica oferuje wspaniałe możliwości wycieczek górskich w najwyższe partie Beskidu Wyspowego i Gorców:

. na Modyń - szlak niebieski, czas przejścia 2.30 godz. długość ok. 7 km

. ze Szczawy na Mogielicę - szlak niebieski, czas przejścia 3.30 godz. długość ok. 15 km

. ze Szczawy na Magurzycę - szlak czarny

. ze Szczawy na Gorc - szlak czarny i niebieski, czas 3 godz. długość ok. 9 km

. ze Szczawy na Kudłoń - szlak czarny i niebieski

. przez Rzeki na Turbacz - szlak czerwony

Zabytki:

. zespół dworski składający się ze XIX wiecznego Dworku, Starej Poczty Dyliżansowej, Zbrojowni i zabytkowego parku,

. kaplica rodziny Szalayów na cmentarzu parafialnym,

. grób Jana Kantego Andrusikiewicza - jednego z przywódców powstania chochołowskiego

Gmina Laskowa jest doskonałym miejscem do wypoczynku, istnieje tu możliwość wędkowania, wędrówek górskich
w Pasmo Łososińskie, a przyległe wioski słynął z pięknych sadów owocowych. Miejscowości położone w tej części doliny Łososinki należały niegdyś do sióstr Klarysek ze Starego Sącza. Wyjątek stanowiła Laskowa, która znajdowała się w prywatnych rękach. Do najważniejszych zabytków można zaliczyć: XVII wieczny dwór w Laskowej, gotycki kościół murowany w Ujanowicach z 1509 roku, drewniany kościół w Kamionce Małej z 1884 roku oraz cmentarz z 1914 roku na Orłówce.

Z Laskowej wiedzie ciekawy i malowniczy szlak turystyczny w Pasmo Łososińskie na górę Sałasz (szlak czarny) i dalej na Jaworz (szlak niebieski), szlakiem tym można dojść do Jeziora Rożnowskiego.

Zabytki:

. XVII wieczny zespół dworski (dwór, spichlerz, kaplica, stajnie, park)

. gotycki, murowany kościół w Ujanowicach z 1509 roku,

. drewniany kościół w Kamionce Małej,

. wojenny cmentarz z 1914 roku na Orłówce

Gmina Łukowica słynie z rozległych sadów jabłoniowo-śliwkowych, położona jest w południowo - wschodniej części Beskidu Wyspowego.
W Świdniku znaleziono cmentarzysko z czasów trwania kultury łużyckiej oraz znajduje się otoczony parkiem, XVIII wieczny dwór. We wsi Łukowica uwagę przykuwa drewniany kościół z XVII wieku, a z kolei na górze Łyżka znaleźć można resztki średniowiecznego dworu obronnego.

Można tu wybrać się zielonym szlakiem na Szkiełek lub też zielonym szlakiem ale w drugą stronę przez Okowaniec, Jeżową Wodę (wyciąg narciarski) na Ostrą i nawet dalej na Mogielicę.

Zabytki:

. XVIII wieczny dwór w Świdniku,

. drewniany kościół parafialny z XVII wieku w Łukowicy

. gotyckie wyposażenie kościoła w Przyszowej (posążek Madonny),

. resztki średniowiecznego grodu obronnego na górze Łyżka

Mszana Dolna wymieniana jest w dokumencie po raz pierwszy w 1369 roku. Była to królewszczyzna, wchodząca w skład starostwa nowotarskiego. W XVIII wieku stanowiła samodzielną dzierżawę. Obecnie miasto liczy około 7 tysięcy mieszkańców i stanowi doskonały punkt wyjścia na górskie wędrówki, m.in. na Lubogoszcz (szlak zielony i czerwony), Ćwilin (szlak żółty), Jasień (szlak zielony) oraz na szczyty Gorców. Ciekawą trasą turystyczną jest wyprawa na Kudłoń, który słynie z nagromadzonych tu formacji skalnych takich jak ambony, maczugi, turniczki.

Oczywiście Ci, którzy jeżdżą na nartach powinni skorzystać ze wspaniałego stoku na Śnieżnicy o długości 1017 metrów.

Mszana Dolna jest niewielkim, lecz dynamicznie rozwijającym się, małopolskim miasteczkiem o długiej i ciekawej historii (została założona już w XIV wieku przez Kazimierza Wielkiego - czy to nazwisko coś Ci nie mówi?...). Choć kusi masą różnych atrakcji, o których niżej piszemy, jest miastem, które nie posiada zbyt wielu zabytków - powodem są różne nieszczęścia, jakie nawiedzały Mszanę przez kilka ostatnich stuleci.

Plan Mszana Dolna

Historia miasta Mszana Dolna

W XVII wieku, podczas najazdu szwedzkiego miasto zostało doszczętnie spalone i zburzone. Maleńka wieś, jaka powstała po tej klęsce na miejscu znaczącego miasta, została jeszcze raz złupiona w 1714 r. przez Moskali, a w późniejszych latach rekwizycjami nękali ją konfederaci barscy. Od 1772 r. Mszaną rządzili Austriacy. Podczas II wojny światowej zginęło ok. 30% mieszkańców. Mszana Dolna "dźwignęła" się jednak po wojnie dosyć szybko, o czym świadczą odzyskane w 1952 r. prawa miejskie. Dziś miasto liczy 7000 mieszkańców i jest chętnie odwiedzane przez turystów z całej Polski.

Góry

Większość ludzi kojarzy sobie Mszanę z górami - i słusznie, bo trudno, aby ją kojarzono z morzem. Mszana Dolna, jak żadne inne miasto w tych stronach, otoczona jest grzbietami górskimi, niższymi od macierzystych pasm. Góry są blisko - wydaje się, że niemal w samym mieście (często włamują się nocą do domów mieszkańców).
Od północy dochodzi do samego miasta południowa odnoga góry Lubogoszcz (967 m npm), od wschodu grzbiet Czarnego Działu (656 m npm), rozwidlony przy mieście w niższą górę Grunwald (500 m npm), i Kobylą Głowę (650 m npm), od południa grzbiet biegnący od Kudłonia przez Koninę, wzdłuż wsi Mszana Górna, bez nazwy (650 m npm), od zachodu - grzbiet biegnący z Lubonia (1023 m npm), z odnogą podchodzącą pod miejscowość Laskowa (567 m npm), także od zachodu - jeden z grzbietów Szczebla (977 m npm), tzw. Mała Góra.
Centrum miasta leży na wysokości ok. 400 m nad poziomem morza. Położenie Mszany pomiędzy dwoma pasmami górskimi: od południa Gorcami, a z pozostałych stron - Beskidem Wyspowym, stwarza szczególnie dogodne warunki turystom. Zakładając swoją bazę w Mszanie Dolnej, można nie tylko penetrować okoliczne szczyty górskie, ale także, wykorzystując doskonałe warunki komunikacyjne, dokonywać dalszych wycieczek w sąsiednie pasma górskie, jak Pieniny, Tatry (najwyższe góry w Polsce), Beskid Sądecki czy Żywiecki (Babia Góra).

Zabytki:

. neogotycki, murowany kościół wzniesiony w latach 1891-1901 z wyposażeniem pochodzącym z XVI-XVII stulecia,

. drewniany kościół w Kasinie Wielkiej z 1678 roku,

. zabytkowy dwór murowany w Rabie Niżnej

Gmina Niedźwiedź położona jest na północnych stokach Gorców i stanowi wspaniały punkt wypadowy na Turbacz i inne gorczańskie szczyty. W Porębie Wielkiej znajdują się odwierty ciepłych wód mineralnych zawierających solankę jodo - bromową, co ze wspaniałym klimatem tworzy możliwości leczenia chorób geriatrycznych.

W Koninkach istnieje ośrodek wczasowy z wyciągiem narciarskim krzesełkowym na Tobołów. Warta zobaczenia w Niedźwiedziu jest również "Orkanówka", willa wzniesiona przez pisarza Władysława Orkana.

Warto wybrać się na Turbacz szlakiem niebieskim z Poręby Wielkiej, zielonym z Koninek, gdzie przy okazji można na szczycie Suchory obejrzeć górskie obserwatorium astronomiczne.

Zabytki:

. drewniana willa ,,Orkanówka” wzniesiona przez pisarza, piewce tych okolic, Władysława Orkana, obecnie muzeum jego imienia,

. fragmenty dworu ,,Państwa Wielkoporębskiego” w Porębie Wielkiej.

Gmina Słopnice stanowi od niedawna samodzielną jednostkę administracyjną powiatu limanowskiego. We wsi znajduje się drewniany kościół parafialny z XVII wieku z późnorenesansowym i barokowym wyposażeniem.

Można wybrać się na Przełęcz Śmigłego Rydza (pamiątkowy krzyż i Pomnik Legionistów) lub na górę Dzielec. W przyszłości planuje się budowę kolejki gondolowej na szczyt Mogielicy.

Zabytki:

. klasycystyczny dwór z pierwszej połowy XIX wieku z ogrodem krajobrazowym z XVIII / XIX wieku,

. drewniany kościół z 1776 roku z ołtarzem Matki Boskiej z Dzieciątkiem

W skład gminy Tymbark wchodzą miejscowości (Tymbark, Piekiełko, Podłopień, Zamieście, Zawadka).

Miejscowość Tymbark znana jest w całej Polsce jako siedziba Tymbark S.A. Miasteczko lokował w 1353 roku król Kazimierz Wielki na prawie magdeburskim, założone prawdopodobnie przez niemieckich osadników. W okresie międzywojennym inż. Józef Marek założył tu pierwszą w Polsce spółdzielnię przetwórstwa owocowego.

Tymbark oferuje doskonałe warunki do uprawiania turystyki górskiej, szlaki na Mogielicę (czerwony), Kostrzę (zielony), Paproć (zielony), a także trasy do górskiej turystyki rowerowej.

Zabytki:

. kościół parafialny z 1824 roku z obrazem w nawie głównej, z chrzcielnicą kamienną z 1541 roku, dzwon ,,Urban" z 1536 roku, sygnaturka "Katarzyna" z 1349 roku, obraz św. Anna Samotrzeć z drugiej połowy XVII wieku,

. kapliczka założona przez Sebastiana Kapitana w 1826 roku z obrazem ,,Veraicon” i sygnaturką,

. kapliczka Myszkowskich z 1875 roku - ostatni grobowiec pozostały po starym cmentarzu,

. cmentarz wojskowy z I wojny światowej,

. figura w Rynku św. Floriana wykonana w 1870 roku,

Ciekawostka:
- To po Tymbarku pan Jerzy Stuhr chodził z pięknym wielbłądem kręcąc swój znakomity film ,,Duże Zwierzę”.

Rejon powiatu limanowskiego

- To jedno z najpopularniejszych miejsc turystycznych Małopolski. W ciągu trwającego przez cały rok sezonu turystycznego goście znajdują tu wszystkie elementy, będące wizytówką regionu: zróżnicowane trasy górskich wycieczek, lasy, rzeki oraz trasy dla amatorów narciarstwa, cyklizmu czy hippiki. To ulubione miejsce turystyki rodzinnej, weekendowej, rekreacyjnej. Znane są również najcenniejsze zabytki historii tej ziemi: drewniane kościoły w Łososinie Górnej, Łukowicy, Kamionce, Słopnicach i Dobrej. W wielu miejscowościach zachowały się wyjątkowe przykłady małopolskiej architektury dworskiej: zespoły parkowo-pałacowe w Laskowej (dwór, kaplica, spichlerz), w Kamienicy (pałac i park), w Niedźwiedziu (willa Władysława Orkana Orkanówka, XVII-wieczny dwór w Świdniku (gmina Łukowica). Co ciekawe wiele z tych obiektów,
po przejęciu własności przez urzędy gminne stało się propozycjami dla inwestorów prywatnych. Rejon Limanowej to także znakomita alternatywa dla tych, którzy nie szukają nadmiaru atrakcji jakie oferuje obszar Podhala i Zakopanego czy okolic Nowego Targu i Pienin. Dogodna sieć dróg oraz sieć kolejowa ułatwiają zarówno dojazd w rejon Limanowej jak i poruszanie się wśród położonych tutaj miejscowości. Stolica powiatu, Limanowa, oddalona jest od Krakowa o 50 km, od Tarnowa ok. 60 km i ok. 56 km od granicy polsko-słowackiej w Sromowcach.

Przez teren powiatu przebiega trasa z Cieszyna, Bielska Białej poprzez Mszanę Dolną w kierunku Krosna i Sanoka oraz wyjątkowo malownicza droga z kierunku północnego: Bochnia, Żegocina, Limanowa do Szczawnicy. Trasa kolejowa biegnie z Nowego Sącza w kierunku Chabówki (linia Kraków-Zakopane. Ogółem sieć dróg powiatowych obejmuje 717 km a wskaźnik gęstości wynosi 75,3 km/100km²(dla porównania: średnia krajowa to ok.60 km/100 km², a średnia małopolska to ok. 110 km/100 km²). Jednym z priorytetowych zadań samorządu powiatowego jest doprowadzenie do budowy obwodnic drogowych w Limanowej i Mszanie Dolnej.

Mogielica 1171

Ci, którzy często odwiedzają te tereny znają też lokalne atrakcje mniej popularne wśród sezonowych turystów. W miejscowości Szczawa w gminie Kamienica istnieją cztery źródła wód mineralnych stosowanych w kuracjach leczniczych. Wody ze Szczawy wskazane są w chorobach dróg oddechowych, chorobach wrzodowych czy leczeniu nerwic.

Kolejną niespodzianką, która może w przyszłości zmienić wizerunek spokojnych wsi są źródła wód geotermalnych w rejonie Poręby Wielkiej w gminie Niedźwiedź. Wydajność źródła wynosi 360 m³ na dobę i posiada temperaturę wypływu
42⁰C. Pozwala to myśleć zarówno o wykorzystaniu źródeł jako ekologicznej energii grzewczej jak również planować budowę kompleksu całorocznych basenów geotermalnych. Wiele podobnych miejsc można jeszcze znaleźć w powiecie limanowskim. Być może już wkrótce rozpocznie się budowa zbiornika wodnego w Młynnem na rzece Łososina. Wraz z powstaniem Związku Gmin Dorzecza Rzeki Łososina powinno to doprowadzić do aktywizacji turystycznej i gospodarczej jednego z najpiękniejszych zakątków regionu. Projekt, który powinien zakończyć się ok. 2005 roku przewiduje m. in. Kompleksowe zagospodarowanie obrzeży zbiornika z przeznaczeniem na funkcję rekreacyjną, sportową i mieszkalną.

Limanowa.idn.org.pl

Ostatnia modyfikacja: lipiec 2005, www.kodeki.org/?17iuk4bgjfekeio0018d5
[kliknij na link aby do mnie napisac]

Najlepiej oglądać używając wersji 5.0. lub nowszej i w rozdzielczości

Copyright: „Limanowa - wirtualny lokalny serwer Internetu dla Niepełnosprawnych” 2001-2005.

Moja wizytówka!